Chmury zasłaniają o zachodzie horyzont już od wielu lat.
Motyl leci tuż nad ziemią słońca nie widząc, ale widzi kwiat.
Drogi przecinają linię gór na połowę, liść na wietrze drży.
Idzie drogą człowiek, cały świat ma na głowie. To na pewno Ty!
Idzie drogą człowiek, cały świat ma na głowie. To na pewno Ty!
Idzie drogą człowiek, cały świat ma na głowie. To na pewno Ty!
Tak wiele pól, tak wiele łąk otwiera się daleko stąd.
Tak mało woli jest czasami!
Tak wiele gór, tak wiele mórz, których nie zmierzysz wszerz i wzdłuż.
Tak wiele przeszkód między nami!
Tak wiele pól, tak wiele łąk otwiera się daleko stąd.
Tak mało woli jest czasami!
Tak wiele gór, tak wiele mórz, których nie zmierzysz wszerz i wzdłuż.
Tak wiele przeszkód między nami!

Łódka tnie jezioro jak błękitny ocean pchana siłą rąk.
Póki się jej w morze żaden brzeg nie otwiera, nie wypłynie stąd.
Drzewo skłania czułe kiście swe owocowe, liść na wietrze drga.
Idzie drogą człowiek, cały świat ma na głowie. To na pewno ja!
Idzie drogą człowiek, cały świat ma na głowie. To na pewno ja!
Idzie drogą człowiek, cały świat ma na głowie. To na pewno ja!
Tak wiele pól, tak wiele łąk otwiera się daleko stąd.
Tak mało woli jest czasami!
Tak wiele gór, tak wiele mórz, których nie zmierzysz wszerz i wzdłuż.
Tak wiele przeszkód między nami!
Tak wiele pól, tak wiele łąk otwiera się daleko stąd.
Tak mało woli jest czasami!
Tak wiele gór, tak wiele mórz, których nie zmierzysz wszerz i wzdłuż.
Tak wiele przeszkód między nami!
Chmury zasłaniają o zachodzie horyzont już od wielu lat...

---

Teksty umieszczone na naszej stronie są własnością wytwórni, wykonawców, osób mających do nich prawa.